ბრიტანეთის ანტარქტიდის კვლევის მეცნიერებმა განაცხადეს, რომ მსოფლიოში ყველაზე დიდი აისბერგი კვლავ მოძრაობაშია, მას შემდეგ რაც რამდენიმე თვის განმავლობაში ერთ ადგილზე ტრიალებდა. ინფორმაციას CNN-ი ავრცელებს.
ბრიტანეთის ანტარქტიდის კვლევის მეცნიერებმა განაცხადეს, რომ მსოფლიოში ყველაზე დიდი აისბერგი A23 კვლავ მოძრაობაშია, მას შემდეგ რაც რამდენიმე თვის განმავლობაში ერთ ადგილას ტრიალებდა. მეცნიერები აქტიურად აკვირდებიან ამ დიდი აისბერგის მოძრაობას, რომელიც 1986 წელს ფილჩნერ-რონის ყინულის შელფიდან გამოეყო.
A23 აისბერგი: ზომები და ფორმირება
აისბერგის ფართობი აგვისტოში გაზომეს და ის 3,672 კვადრატულ კილომეტრს შეადგენს, მისი ფართობი როდ აილენდს ოდნავ აღემატება. აისბერგს A23-ს მეცნიერები აქტიურად აკვირდებოდნენ მას შემდე, რაც ის 1986 წელს ფილჩნერ-რონის ყინულის შელფს გამოეყო.
A23-ის მოძრაობა: რა მოხდა მას შემდეგ?
35 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში აისბერგი უძრავად განლაგებული იყო ანტარქტიდის უედელის ზღვის ფსკერზე. ამ პერიოდში, სავარაუდოდ, აისბერგი მცირედით შემცირდა, მაგრამ მისი ზომები მაინც ძლიერია. წყლის ზედაპირზე ამოტივტივების შემდეგ, აისბერგი ოკეანის დინების ზეგავლენით “ტეილორის სვეტში” მოხვდა – წყლის მბრუნავი მორევი, რომელიც წყალქვეშა მთასთან შეჯახებით წარმოიქმნება.
რას მოიტანს A23-ის მოძრაობა და დნობა?
მეცნიერები იმედოვნებენ, რომ ახლა, როდესაც აისბერგი მორევისგან გათავისუფლდა, ის ოკეანის დინებით თბილ წყლებში მოხვდება, რაც მას ხელს შეუწყობს განადგურების პროცესში. განსაკუთრებით მოლოდინია, რომ აისბერგი სამხრეთ ჯორჯიას კუნძულზე მოხვდება, სადაც ის სავარაუდოდ დაიშლება და საბოლოოდ გადნება. ამ მოვლენებმა შეიძლება დიდი გავლენა იქონიოს ადგილობრივი ეკოსისტემის, მყვინთავთა და ზღვის ცხოველთა ცხოვრების შემდგომ განვითარებაზე.
A23-ის მნიშვნელოვანი გავლენა გარემოზე
მსოფლიოში ყველაზე დიდი აისბერგის მოძრაობა და საბოლოო დაშლა მნიშვნელოვნად ასახება კლიმატურ ცვლილებებსა და ბუნებრივი რესურსების ზემოქმედებაზე. აისბერგის დნობის პროცესმა შეიძლება გავლენა მოახდინოს წყლის დონეზე და სასარგებლო ზეგავლენა იქონიოს ადგილობრივ ეკოსისტემებზე.
დასკვნა
A23-ის მოძრაობა განაპირობებს ყურადღებას და კვლავ აქტუალური ხდება ეკოლოგიური, კლიმატური და მეცნიერების საკითხებში. მეცნიერები ამ პროცესს აქტიურად აკვირდებიან, რადგან ის შეიძლება ახალი ცვალებადობისა და კლიმატური ცვლილებების შედეგად მომავალი დიდი მოვლენების გამჭვირვალე სიმბოლო გახდეს.
აისბერგი ანტარქტიდის უედელის ზღვის ფსკერზე 30 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში იდო. სავარაუდოდ, ის ამ ხნის განმავლობაში შემცირდა და წყლის ზედაპირზე ამოტივტივდა.
ამის შემდეგ, აისბერგი ოკეანის დინებამ გაიტაცა და ის “ტეილორის სვეტში” მოხვდა – ეს სახელი ეწოდა წყლის მბრუნავ მორევს, რომელიც ოკეანის დინების წყალქვეშა მთასთან შეჯახებით არის გამოწვეული.
ახლა, როდესაც აისბერგი მორევისგან გათავისუფლდა, მეცნიერები იმედოვნებენ, რომ ის ოკეანის დინებით თბილ წყლებში, სამხრეთ ჯორჯიის შორეულ კუნძულზე მოხვდება, სადაც ის სავარაუდოდ დაიშლება და საბოლოოდ გადნება.
