ლურჯი სუფრა – ქართული ტრადიციული სუფრის ერთ-ერთი ნიმუში

Სელის ქსოვილისგან დამზადებული სუფრები ბაცი ლურჯი ფერისაა, მისი თეთრი ნახატები ოდნავ ბუნდოვანი, სტილით არქაული, რაც მის ძველ წარმოშობაზე მიუთითებს. Შედარებით ახალია ბამბის ქსოვილისგან ნამზადი სუფრები, რომლებიც მკვეთრი ლურჯი ფერისაა, ნახატები კი – კაშკაშა თეთრი.

Სასუფრე ქსოვილის მხატვრული გაფორმება ოსტატის გემოვნებით სრულდებოდა, თუმცა იგი არასოდეს არღვევდა “დაჩითვის” სპეციალურ სქემას. Ასე მაგალითად, აღმოსავლური “მანი” სუფრის ძირითადი მოტივია, არშიებზე “როზეტები” და “ვარსკვლავებია” მიყოლებული ერთმანეთის მონაცვლეობით. Ხშირ შემთხვევაში ქსოვილის ცენტრში “მედალიონს” გამოსახავდნენ, მის გარშემო კი ადამიანის, ცხოველებისა და ფრინველების ფიგურებს. Ვხვდებით დანა-ჩანგლის მოტივებსაც.

Საყურადღებოა სუფრაზე “დაჩითული” ნადირობის სცენები, უპირატესობა ენიჭებოდა რქებდატოტვილი ირემის “დაჩითვას” დროშით, რომელზეც მზე, ხან ჯვარი, ხანაც ადამიანი იყო გამოსახული. Გარდა დეკორატიული დანიშნულებისა, მოტივებს რიტუალურ ი დატვირთვაც გააჩნდათ, რაც ხალხის მსოფლმხედველობიდან მომდინარეობდა. “ლურჯი სუფრა” საზოგადოების ყველა ფენისთვის იყო ხელმისაწვდომი.

Წყარო: ქართული მატერიალური კულტურის ლექსიკონი.