ჩურჩხელა — კაკლის „სანთელი“, რომელმაც ჯარი გამოკვება

ყოველი უცხოელი კითხულობს. ისინი კონებად ჰკიდია გზისპირას თბილისიდან თელავამდე, ანანურისა და სიღნაღის დახლებზე, ყოველი კახური მარნის ჭერზე: წინამხრის სიგრძის ასხმულები, კუთხოვანი, ხმელი ქლიავის ან ძველი ოქროს ფერის. პატიოსანი აღწერა — ძაფზე ასხმული კაკალი, სქელ ბადაგში რამდენჯერმე ამოვლებული — ვერ ხსნის, რას ნიშნავს.

როგორ კეთდება

რთვლით იწყება. ახალი ბადაგი — წვენი დუღილამდე — ფქვილთან ერთად იხარშება, სანამ თბილ იისფერ თათარად არ შესქელდება; ჭამისას ფელამუშია. კაკლის ნახევრები ბამბის ძაფზე ნემსით ისხმება, ოციოდე ასხმულზე. ასხმული თათარაში ჩაედება, ჩამოიკიდება გასაშრობად, ისევ ჩაედება — ოთხ-ხუთჯერ დღეში — სანამ საფარი სქელი და თანაბარი არ იქნება. მერე კვირა მზეზე და თვე მშრალ ოთახში.

შაქარი არ ემატება. სიტკბო ყურძნისაა; საფერავისგან საფარი ღრმა იისფერია, რქაწითელისგან — ქარვისფერი. აეროპორტის ვერსიებში შაქარი და საღებავია; სოფლის სამზარეულოსაში — არა, და განსხვავება მეორე ნაკბენზე იგრძნობა.

რატომ ჯარი

ლეგენდა — და ქართველები ფაქტად ყვებიან — ისაა, რომ ჩურჩხელა ქართველი მეომრის საგზალი იყო. მსუბუქია, კალორიული, არ საჭიროებს მომზადებას და არ ფუჭდება; კაცს კვირის ენერგია მხარზე ერთ ასხმულზე მიჰქონდა. სვანეთში მოლაშქრეები დღესაც იღებენ.

- Advertisement -

უცხოელი სტუმრებისთვის

ასწავლეთ: არა დესერტად, არამედ ჩაისთან ან გზაში; ძაფი არ იჭმევა; იყიდეთ ადამიანისგან და არა თაროდან. GTour-ის კახეთის ტურებზე ჩურჩხელას თავად ამზადებენ — რთველი. ინგლისური ვერსია: gtour.ge.

ფოტო და მასალა: GTour — Gateway to Georgia. ეს სტატია ინგლისურადაც არსებობს: Churchkhela: the walnut "candle" that fed an army