ატენის სიონი — ფრესკები, რომლებსაც არავინ ნახულობს

ტანას ხეობა გორიდან სამხრეთით მიემართება, ვიწრო, მწვანე, ვაზის ტერასებით, საიდანაც ადგილობრივად სახელგანთქმული ცქრიალა ღვინო მოდის. ათ კილომეტრში, მდინარის ზემოთ ბორცვზე, ეკლესია დგას, რომელიც პატარა ჯვარს ჰგავს — VII საუკუნის დასაწყისის ტეტრაკონქი, მცხეთის ორიგინალის თაობაში აშენებული ოსტატებისგან, რომლებმაც ის იცოდნენ — და მის შიგნით საქართველოს ერთ-ერთი ყველაზე სრული და ლამაზი შუა საუკუნეების მხატვრობაა. ატენის სიონი — და გზა უნიშნოდ ჩაივლის.

შენობა

630-იანი წლები, ქართული არქიტექტურის ბოლო აყვავება არაბთა დაპყრობამდე. გეგმა ჯვრისაა; გარე კვეთა პერიოდის საუკეთესოა: ირმის ნადირობა, მხედარი, ასომთავრული წარწერა სამხრეთ კედელზე, სომხური — მეორე, და ათასი წლის მომლოცველების გრაფიტი. ქვა რბილი ნაცრისფერ-ოქროსფერია და ნაშუადღევის შუქს იღებს.

ფრესკები

1080 წელს, გიორგი II-ის დროს დაიხატა და ინტერიერს იატაკიდან გუმბათამდე ფარავს: შობა, ხარება, მარიამისა და ელისაბედის შეხვედრა — ორი ქალი ისე ეხვევა, როგორც ბიზანტიელი მხატვარი არ დაუშვებდა — მიძინება, განკითხვის დღე, ოთხი მახარებელი, და დასავლეთ კედელზე ქტიტორების რიგი: ქართველი მეფეები და მთავრები სასახლის სამოსში, სახელებით. სტილი ქართულია იმ წუთს, როცა კონსტანტინოპოლის კოპირებას წყვეტს: სახეები რბილი, ფერები თბილი, კომპოზიციები ადამიანური. ჩრდილოეთ აფსიდის შეხვედრა ისაა, რისთვისაც მოდიან.

ფრესკები გადარჩა, რადგან ეკლესია ძალიან შორეული იყო. განათება არ არის — ფანარი, ან თვალის შეჩვევა.

- Advertisement -

უცხოელი სტუმრებისთვის

ეკლესია ჩვეულებრივ დაკეტილია; მცველი სოფელში ცხოვრობს და დაძახებაზე მოდის. ვენახი გზის იქით ატენურს ყიდის — ჩინურისგან. GTour-ის გორისა და უფლისციხის ტურის არჩევითი ნაშუადღევი; გიდი გასაღებს აწყობს. ინგლისური ვერსია: gtour.ge.

ფოტო და მასალა: GTour — Gateway to Georgia. ეს სტატია ინგლისურადაც არსებობს: Ateni Sioni: the frescoes nobody visits